به گزارش نبض ارز، مکانیزم توکنسوزی شیبا اینو که با هدف کاهش عرضه و ایجاد روند صعودی پایدار در قیمت معرفی شده بود، عملاً به نقطه صفر رسیده است. این موضوع نشان میدهد که این حرکت بیش از آنکه یک ابزار اقتصادی واقعی باشد، بیشتر یک تاکتیک تبلیغاتی بوده است.
چرا توکنسوزی شیبا اینو شکست خورد؟
نبود انگیزه مالی مستقیم: در حالی که در اتریوم مکانیزم EIP-1559 سوزاندن کارمزدها را به استفاده واقعی از شبکه پیوند میدهد، توکنسوزی شیبا صرفاً اختیاری و وابسته به حمایت جامعه بود. پس از فروکش کردن هیجان اولیه، مشارکت کاربران به سرعت کاهش یافت.
بیاثر بودن بر عرضه کل: علیرغم سوزاندن میلیونها توکن، عرضه در گردش شیبا همچنان نزدیک به ۵۸۹ تریلیون واحد است. تنها رویداد قابل توجه در این زمینه انتقال ۴۱۰ تریلیون SHIB توسط ویتالیک بوترین به یک کیف پول مرده در سال ۲۰۲۱ بود. از آن زمان به بعد، همه سوزاندنها تأثیر ناچیزی بر اقتصاد توکن و قیمت داشتهاند.
آینده شیبا اینو؛ وابستگی به تقاضای سفتهبازانه
کاهش فعالیت توکنسوزی ضعف بنیادی شیبا اینو را آشکار میکند. این رمزارز همگام با چرخه میمکوینها رشد شدید سال ۲۰۲۱ را تجربه کرد، اما پس از آن وارد روند نزولی و رکود طولانی شد. در غیاب یک مکانیزم واقعی برای کاهش عرضه، ارزش شیبا اینو کاملاً به تقاضای سفتهبازانه بازار وابسته است.
احتمال بازگشت مکانیزم توکنسوزی بسیار پایین است، چرا که جامعه تمایلی به ادامه این روند ندارد و توسعهدهندگان نیز راهکاری پایدار برای آن ارائه نکردهاند. برای سرمایهگذاران، توقف کامل سوزاندن توکن یک پیام روشن دارد: آینده شیبا اینو بدون تقاضای جدید، چشماندازی امیدوارکننده نخواهد داشت.
