به گزارش نبض ارز، ویتالیک بوترین سه به‌روزرسانی حیاتی را برای آینده اتریوم معرفی کرده است؛ تغییراتی ساختاری و عمیق که می‌تواند مسیر تکامل این شبکه را تا سال‌های آینده مشخص کند. این تغییرات شامل وضع سقف‌های جدید، تعریف این‌ورِینت‌ها (قیود ثابت) و محدودیت‌هایی است که هدف آنها مقاوم‌سازی شبکه، کاهش حملات و ساده‌سازی عملکرد کلاینت‌هاست.
مسیر شفاف اتریوم
مروری بر تحولات چند سال گذشته اتریوم یک الگوی مشخص را نشان می‌دهد: این شبکه به‌طور مداوم به سمت محدودسازی تعریف‌شده و قابل پیش‌بینی برای هر تراکنش و هر بلاک حرکت کرده است؛ روندی که اکنون با سرعت بیشتری ادامه می‌یابد.
در سال ۲۰۲۱، دو پیشنهاد EIP-۲۹۲۹ و EIP-۳۵۲۹ با افزایش هزینه گس SLOAD و کاهش شدید بازپرداخت‌ها، مانع سوءاستفاده از عملیات ورودی/خروجی دیسک شدند. در سال ۲۰۲۴ نیز با اعمال محدودیت بر دستور SELFDESTRUCT در به‌روزرسانی دِنکان، یکی از آسیب‌پذیرترین دستورالعمل‌های EVM از کار افتاد. اکنون در سال ۲۰۲۵، سقف ۱۶,۷۷۷,۲۱۶ گس برای هر تراکنش، این چرخه را کامل می‌کند و راه را بر تراکنش‌های بسیار سنگینی که می‌توانستند نودها را قفل کنند یا کلاینت‌ها را تحت فشار قرار دهند، می‌بندد.
این محدودیت‌ها در مجموع سطح حملات را کاهش می‌دهند و اتریوم را به سیستمی نزدیک می‌کنند که در آن رفتار بدترین حالت همیشه قابل پیش‌بینی و کنترل است.
سه مسیر کلیدی آینده اتریوم
۱. محدودیت جدید بر میزان بایت‌کد قراردادهایی که در یک تراکنش قابل دسترسی است
در کوتاه‌مدت، این تغییر موجب افزایش هزینه فراخوانی قراردادهای بزرگ می‌شود. اما در میان‌مدت، باعث استانداردسازی الگوهای مقیاس‌پذیری قراردادها و حذف موقعیت‌های مخربی خواهد شد که طی آنها یک فراخوانی، چندین مگابایت بایت‌کد را درگیر می‌کرد. این محدودیت، اکوسیستم را به سمت معماری‌های لایه‌بندی‌شده و قیمت‌گذاری بر اساس هر بخش پیش می‌برد.
۲. تعیین سقف محاسباتی برای اثبات‌های ZK-EVM
با رشد روزافزون لایه‌دوهای مبتنی بر ZK، هزینه‌های تأیید این اثبات‌ها حیاتی‌تر از همیشه شده است. بدون محدودیت، سازندگان بلاک می‌توانند اثبات‌هایی با بار محاسباتی سنگین در بلاک‌ها قرار دهند و موجب ایجاد گلوگاه در لایه اجماع شوند. اعمال سقف مشخص، هزینه تأیید را قابل‌پیش‌بینی نگه می‌دارد و زمینه رشد امن‌تر لایه‌دوها را فراهم می‌کند.
۳. تغییر در قیمت‌گذاری حافظه
اگرچه گسترش حافظه در EVM به‌طور نسبی محدود است، اما همچنان امکان فشار بیش از حد به کلاینت‌ها وجود دارد. تعریف یک سقف سخت و شفاف، مدل‌سازی بدترین‌حالت را برای تیم‌های توسعه آسان‌تر کرده و باعث ساده‌تر شدن موتورهای اجرای تراکنش می‌شود.
